Vanochtend wandelde ik langs een heg waar behoorlijk wat gekwetter uit kwam, het leek wel een luidspreker van takken. Zodra de beestjes mij opmerkten vlogen ze massaal uit. Het getjilp, gekwek en gefluit ging over in een zwaar geruis, alsof er een reusachtige dame met zware rokken voorbij schreed.
Ze streken verderop neer in een struik. Even was het stil, en toen begon de symfonie aan gefluit en getjilp van voren af aan.
Ik dacht aan alle jaren die ik onder een koptelefoon had doorgebracht.
Ik dacht aan alle rust die ik was misgelopen, juist doordat ik ernaar op zoek was.
Ze streken verderop neer in een struik. Even was het stil, en toen begon de symfonie aan gefluit en getjilp van voren af aan.
Ik dacht aan alle jaren die ik onder een koptelefoon had doorgebracht.
Ik dacht aan alle rust die ik was misgelopen, juist doordat ik ernaar op zoek was.
Ellen Deckwitz, column NRC 24-3-2026, over de wereld die ze ontdekte zonder 'noicecancelling koptelefoon'.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten