Een taallesje:
In gewone taal is het heel normaal om te zeggen dat je een schaal op tafel zet. In die volgorde: ik zet een schaal op tafel.
In gebarentaal is dat krom. In die taal draai je de volgorde om. Eérst gebaar je de tafel, dán zet de schaal erop. Want gebaar je eerst de schaal, dan is die snel verdwenen. Dan valt hij op je tenen.
In gebarentaal is dat krom. In die taal draai je de volgorde om. Eérst gebaar je de tafel, dán zet de schaal erop. Want gebaar je eerst de schaal, dan is die snel verdwenen. Dan valt hij op je tenen.
Rian Visser zag er poëzie in:
In gewone taal
is het heel normaal
om te zeggen dat je een schaal
op tafel zet.
In die volgorde:
Ik zet een schaal op tafel.
In gebarentaal is dat krom.
In die taal draai je de volgorde om.
Eérst gebaar je de tafel,
dán zet de schaal erop.
Want gebaar je eerst de schaal,
dan is die snel verdwenen.
Dan valt hij op je tenen.
Bron: Poëziekalender 2026, 26-27 september.
is het heel normaal
om te zeggen dat je een schaal
op tafel zet.
In die volgorde:
Ik zet een schaal op tafel.
In gebarentaal is dat krom.
In die taal draai je de volgorde om.
Eérst gebaar je de tafel,
dán zet de schaal erop.
Want gebaar je eerst de schaal,
dan is die snel verdwenen.
Dan valt hij op je tenen.
Bron: Poëziekalender 2026, 26-27 september.
Er zit warempel rijm in: krom / om, verdwenen / tenen. Wordt het daardoor poëzie?
'Hm, zei Tom Poes.'
Geen opmerkingen:
Een reactie posten