Boekenwurmblad wordt Licht op lezen

Er kwam gisteren een aankondiging in mijn e-postbus: de herfsteditie van Licht op lezen. En Licht op lezen, zo stond erin, is de nieuwe naam van Boekenwurmblad.

Dit nummer is een nummer vol vooraankondigingen.  Zoals Hanneke Koene schrijft in haar redactioneel: 

'Licht op Lezen heeft een iets andere opzet dan voorheen het Boekenwurmblad. U ziet hetzelfde als u altijd gewend was, maar wanneer u op sommige artikelen klikt, zult u merken dat ze er nog niet allemaal staan. U vindt dan een voorartikel dat alvast aankondigt wat er gaat komen. Tijdens het komend kwartaal krijgt u dan nog twee of drie keer bericht van ons en zult u merken dat er weer meer artikelen bereikbaar zijn. Eind november is dit nummer dan helemaal vol en heeft u net als u gewend bent een volledig blad.

We hebben voor deze opzet gekozen, omdat wij geregeld het commentaar kregen dat het ‘erg veel’ was en dat ‘men vergat dat men het had’. Op deze manier kunnen wij u een paar keer aan uw blad herinneren zonder dat u nodeloos mailtjes ontvangt. Er is immers telkens echt iets nieuws te lezen. 

Wij hopen ook dat de afzonderlijke artikelen daardoor iets meer aandacht krijgen, omdat ze niet ondergesneeuwd raken in de hoeveelheid informatie die u in een keer te verwerken krijgt.

Promotioneel heeft het ook voordelen, omdat we nu een paar keer per kwartaal aandacht kunnen vragen in tegenstelling tot één keer per drie maanden, zoals tot nu toe het geval was.'

En waarom die andere naam:

'We hadden meerdere redenen om een andere naam te zoeken, maar de belangrijkste was toch dat het Boekenwurmblad door de gelieerde naam vaak als een soort nieuwsbrief van Kinderboekwinkel de Boekenwurm werd gezien. Dat is niet de opzet.

Licht op Lezen geeft beter weer wat het is: een digitaal magazine gericht op lezen, bedoeld voor iedereen die kinderen aan het lezen wil brengen en houden of die gewoon van kinderboeken houdt. Het is een blad dat in eerste instantie gericht is op volwassenen: opvoeders, professionals in het boekenvak, en belangstellenden. We beogen niet om reclame te maken voor bepaalde boeken, maar nemen de lezers mee en wijzen op boeken die op ons pad komen.'

Exact hetzelfde publiek dat Leesgoed vroeger voor ogen had. Aangezien dat tijdschrift door een onverschillige directie om zeep is geholpen, zal het niemand verwonderen dat ik als oud-hoofdredacteur van Leesgoed dit digitale initiatief van harte steun.

Deze laatste aflevering is iets magerder dan de voorgaande afleveringen, zie mijn besprekingen van nummer 4, 3, 2 en 1. Dat komt niet alleen door het aantal vooraankondigingen, maar door het ontbreken van de vaste voorleessessie van Tim Gladdines en de Tip van Meester Louis en iets minder items. 

Niet getreurd, dat wordt zeer waarschijnlijk ingehaald. Zoals vaker krijg je bij dit digitaal periodiek sterk het idee: 'werk in uitvoering'. Dat heeft zijn charmes.

En er is nog genoeg zonder vooraankondiging: aandacht voor WO I door interviews met Paul ver der Steen (Schampschot) en Hans Kuyper (Achter de draad); Floortje Zwigtman leest voor uit het nog te verschijnen Vlam, eerste deel van een nieuwe trilogie; een interview met Lizzy van Pelt en een niet bij naam genoemd persoon (daar heb je zo'n rafeltje van 'werk in uitvoering') van natuurcentrum De Lieteberg over Pier de mier; een interview met Manon Sikkel; en onder 'Actueel' o.a. een interview met pabo-docente Christine Custers in verband met de studiedag voor pabo-docenten op 26 september in Utrecht. (Schokkendste uitspraak: 'je moet accepteren dat iedereen een bovengrens heeft.' Het gaat over aanstaande leerkrachten! Jet Bussemaker, zet 'm op: meer masters onder de meesters en juffen.) 

Neem vooral een abonnement: kost € 12,- per jaar. Jammer genoeg staat in deze nieuwe aflevering onder 'Service' niet 'neem een abonnement', dus hoop ik dat dit nog werkt.

Boekenwurmblad 4

In 1914 begon een zeer ingrijpende oorlog en dat wordt allerwegen herdacht, zelfs in Nederland, in diverse periodieken, zie bijvoorbeeld het Historisch Nieuwsblad. Het is dan ook handig dat hoofdredacteur en vrijwel enig scribent Hanneke Koene in Boekenwurmblad 4 (juni 2014) een interview opnam met Do van Ranst, die indruk maakte met Iedereen bleef brood eten (De Eenhoorn, 2013).

Als lezer moet je wel even gaan zitten voor dit interview. Boekenwurmblad is een online periodiek en maakt maximaal gebruik van het medium, wat wil zeggen dat dit en vrijwel alle interviews gefilmd zijn. Je moet dus luisteren, niet lezen. En dat vergt tijd. Je krijgt er wel wat extra's bij: beeld. Niet alleen de pratende Do van Ranst, ook kaartjes en landschappen. Het is te merken dat het periodiek met enige vaart in elkaar wordt gezet. Het eerste filmpje toont vooral een voorlezende auteur, in het tweede vertelt de auteur over zijn boek (vooral over de voorbereiding), en dan komt er een derde filmpje met als titel 'Do van Ranst over Iedereen bleef brood eten'... Eh, daarover gingen filmpje een en twee ook al...
Dat derde filmpje is opgenomen in het museum In Flanders Fields te Ieper, een indrukwekkend museum, zeer het bezoeken waard.
Het vierde filmpje (titel: 'de trillende soldaat') is een vervolg, met veel beelden uit het museum, en veel voorleesfragmenten. Idem vijfde en laatste filmpje. Daar kwam ik al luisterend en kijkend achter, de structuur wordt niet vooraf aangeboden. Lekker rommelig, maar intussen kreeg ik wel een goed idee van de auteur, zijn beweegredenen, de voorbereiding, enkele ideeën over schrijven, en van het verhaal zelf.

Zo is er meer te vinden in deze aflevering van Boekenwurmblad.
- Een reportage over de riddering van Sjoerd Kuyper (die nu Officier in de Orde van Oranje-Nassau is, en overigens zijn website wel eens mag bijwerken),
- een interview met Ton van Reen,
- een reportage van de opening van het educatief centrum Willewete in Hasselt (zie ook Leesplein),
- interviews met de 'digischrijvers' en Boekentrailer-makers Michiel Reefs en Marcel van Driel,
- vrouwelijke illustratoren (ofwel illustratrices) aan het woord,
- voetbal komt langs (in de woorden van Koos Meinderts en het citaat is gelicht uit de ceremonie waarmee Sjoerd Kuyper werd geridderd),
- een reportage van de bekendmaking van de Nederlandse Kinderjury,

...en dan nog de vaste rubrieken, zoals
- 'Wat zegt de ambassadeur', Jacques Vriens over (deze keer) 'de rol van boeken bij het levend houden van het verleden' (naar aanleiding van WO I, zie boven) (en even ter herinnering: Vries is nog steeds Kinderboekenambassadeur)
- 'Van de werkvloer', deze keer over dyslexieletters, voordrachten van Christian Boer de man achter Dyslexiefont, en Werner Bartels (uitgever Dyslexion)
- 'Colloqium', Hanneke Koene in correspondentie met de wetenschap, deze keer Bob Jennekens, over pesten, en zowaar in geschreven tekst, dus geen filmpjes
- 'Leeservaringen', die geen recensies mogen heten van Hanneke, en last but not least
- 'Hannekes', een (eveneens geschreven) column van Hanneke Koene, deze keer over 'hedendaags onderwijs', en
- 'cartoon', zie onder.

Kortom, veel te lezen en (vooral) te luisteren. Het is nog steeds eenvrouwswerk (mijn bijdragen komen nog niet zo erg op gang, sorry, maar dat zou zomaar kunnen veranderen), met vaart in elkaar gezet, soms wat rommelig, maar wel informatief en onderhoudend.

En intussen is het er toch maar, een online periodiek over jeugdliteratuur dat eigenlijk niet te missen is voor wie zich met kinderboeken bezig houdt.

Een abonnement kost slechts € 12,- per jaar. Meteen doen.

Boekenwurmblad nummer 3

Hanneke Koene ging dapper voort met haar Boekenwurmblad en zo verscheen op 16 maart nummer 3.
Boekenwurmblad is geen papieren tijdschrift: het komt niet door de gewone maar de digitale brievenbus, met een bericht: 'Beste Herman, het derde Boekenwurmblad is klaar'. Klik op een link en voilà.



Het is vooral nog steeds een eenvrouwsproduct, dat blijkt wel uit de redactionele inleiding. Want die leidt via



naar het slot, waarin Hanneke onbevangen een verband legt tussen blad en winkel.



Er is niets mis met dat verband, behalve dat de hoofdredactrice zich niet lijkt te realiseren dat er ook nog andere kinderboekwinkels zijn en dat niet alle lezers zullen weten dat het hier de (haar) Maastrichtse winkel betreft. Althans, ik vind dat je er niet van uit mag gaan dat alle lezers dat weten als je streeft naar lezers uit heel het Nederlandstalig gebied.

Diezelfde onbevangenheid toont ze in het in vier delen geknipte interview met Joke van Leeuwen, dat ze start met de felicitaties met de 'eerste' prijs uit de volwassenenletterenwereld (de AKO-Literatuurprijs voor Feest van het begin), zodat de vriendelijke geïnterviewde haar in alle bescheidenheid moet wijzen op (o.a.) de Constantijn Huijgensprijs die ze eerder mocht ontvangen.



In dat interview doet Joke van Leeuwen behartenswaardige uitspraken over de onrust in de boekenmarkt, de nog steeds soms moeilijk te overschrijden grens tussen Nederland en Vlaanderen, laat ze ons weten dat de prijs voor Feest van het begin ook de verkoop van werk voor kinderen gunstig beïnvloedde, vertelt ze (onder het kopje 'over leed en lachen') over verhalen waarin 'kinderen tegen de volwassenenwereld aanlopen' (Koene), over voorlopers van de graphic novel en meer.
Het kijken of lezen waard, dus.

Dat geldt voor meer bijdragen. Zoals
- het interview met John Schrijnemakers over De Leesfabriek,
- de interviews met de leerlingen van het Bouwens van der Boijecollege (afdeling vmbo tl) in Helden-Panningen en docente Miryam van der Schoot en Ben Boumans van het Sophianum in Nijswiller,
- Floortje Zwigtman over negentiende-eeuwse mode,
- Benny Lindelauf over De hemel van Heivisj, de twee soorten uitgave (voor jeugd en volwassenen), die in tekst niet verschillen,
- journalist Daan de Hulster over Lek van Jacobine de Brauw,
- Mirjam Oldenhave over lezen door en voor vaders,
- Jacques Vriens, 'Neerlands eerste Ambassadeur van het kinderboek' ('bespreekt in elk Boekenwurmblad een onderwerp dat met boeken, lezen of leesbevordering te maken heeft') over politiek in kinderboeken,
- en laat ik tenslotte de burgemeester van Hogezande niet vergeten, in het kader van de verkiezingen van gemeenteraden. Die tekende eendjes op de muren, weet je nog? In Boekenwurmblad nummer 3 voorgelezen door Tim Gladdines.

Ook dit nummer van Boekenwurmblad is met de nodige vaart en tussen andere boekenbedrijven door gemaakt en voor criticasters zijn er wel wat splintertjes te verzamelen en is er zout op slakken te leggen. Maar die slakken en splintertjes zijn er dan toch maar. Opnieuw past bewondering voor de energie die Hanneke Koene in deze editie heeft gestoken, en het resultaat mag er zijn.
Voldoende om uit te zien naar nummer 4. Neem een abonnement! Kost slechts € 12,- per jaar.

NB. Men mag mij van partijdigheid betichten - er staat, voor het eerst en piepklein, een bijdrage van mij in dit nummer, over de uitreiking van de Woutertje Pieterse Prijs 2014 aan Marjolein Hof.

Een opgeruimd huis

Op 12 december kreeg ik een berichtje van Hanneke Koene: Boekenwurmblad nummer 2 was op het net.



Er staat nog niets van mij in en mijn geplande medewerking staat er ook niet in aangekondigd, dus kan ik het recenseren - dacht ik. Wel beseffend dat de echte onbevangenheid nu weg is.
Als ik het nu neersabel, wordt zelfs het prille begin van onze samenwerking in de kiem gesmoord.
En ophemelen wordt achteraf ook ongeloofwaardig.

Het is duidelijk dat onze tempi nog niet helemaal overeenstemmen. Waar Hanneke in een snelle zeskwartsmaat voortvliegt, zit ik nog in een rustige wals en besteed ik aandacht aan allerlei andere zaken. Maar wie weet komt dat nog nader tot elkaar.

Er is één belangrijk verschil met mijn vorige bespreking: dat eerste nummer was openbaar, het tweede is het niet. Je hebt dus niets aan deze recensie, behalve als je al abonnee bent - en dan wellicht ook niet. O heerlijke nutteloosheid.
Is Boekenwurmblad het waard om te leren kennen? Is het de 12 euro waard die je geacht wordt over te maken voor vier nummers per jaar?
Ik vind nog steeds van wel, mits je iets meer dan de gemiddelde landgenoot belangstelling hebt voor verhalen, poëzie en non-fictie voor kinderen.
Boekenwurmblad nummer 1 is zoals gemeld nog steeds openbaar, dus open dat en vergelijk met de inhoud van nummer 2:
- Interviews met rijp en groen over de vraag: 'Wat is een echte schrijver?'. Verbazend verschillende antwoorden (video).
- Een interview met Tine Mortier over haar schrijverschap en werk. Een mix van tekst en video.

- Een video-interview met Rian Visser, met de Efteling als achtergrond, want die was daar voor de Achmea persoonlijkheidsprijs (ze won hem). Met o.a. de heerlijke uitspraak van Rian dat ze gráág e-boeken leest, want dat houdt haar huis lekker leeg en opgeruimd. Mooi ook: een gedreven interviewster met een gedreven auteur. Twee mensen die non-stop lijken te werken.

- Een verslag van die bijeenkomst, tevens opening van de Week van de Alfabetisering.
- Een verslag van de Middag van het Kinderboek, met o.a. de complete lezing van Dolf Verroen (video).
- De rubrieken:
-- Tips van de meester (Louis Brouwer, video). Deze keer meer een opmaatje voor nummer 3, reacties van kinderen op Planet Lords van Roel de Jong. Meester Louis legt uit hoe hij dat gaat doen.

-- Wat zegt de ambassadeur? (Jacques Vriens, deze keer over schrijvers op school)
-- Kinderboek en cultuur (UnlimiTED, Kunst aan de kant en De vriendelijke draak van Azul Kids)
-- Twee voorleesprojecten: baby's voorlezen met gebaren (nieuw voor mij!) en de VoorleesExpress.
-- Hanneke's eigen rubriek, deze keer over God in kinderboeken.
-- Een kerstverhaal voorgelezen door Sjoerd Kuyper (wiens werk in Hanneke's eigen rubriek natuurlijk ook langs kwam).


En meer.

Opnieuw benutte Hanneke Koene de mogelijkheden van internet en dan met name video. Al lezend en kijkend betrapte ik me er wel op dat ik in sommige filmpjes begon te bladeren, maar levendig en informatief is het wel en sommige interviews, zoals dat met Tine Mortier, zijn een grappige mix van tekst en beeld.

Ik moest onwillekeurig denken aan Julius Vischjager en zijn Daily Invisible, ook een voorbeeld van een door één gedreven redacteur gemaakt periodiek. Daarmee houdt de overeenkomst wel op. Julius beperkt zich tot de wekelijkse Laatste Vraag op de persconferentie met de minister-president, Hanneke snelt van hot naar her met haar tablet.
Maar soms ook niet: een niet te onderschatten rubriek kan Leeservaringen worden, mits het aantal titels groeit (nu 50, dat is nog weinig), en dan in combinatie met de online boekenwinkel. En in Colloquium beperkt ze zich tot een geschreven uitwisseling met 'Bob' (Jennekens, maar dat weet je alleen als je nummer 1 hebt gelezen), en het gaat over angst voor boeken. Matilda komt voorbij, en de zes treden van Lawrence Kohlberg. Dus ja, Hanneke Koene zit wel eens stil, al is het maar om Boekenwurmblad te maken. Maar heel even, want wacht even, ze beheert ook nog eens haar stenen boekwinkel.
Ze heeft haast, dat is duidelijk. Dat leidt in de tekst hier en daar tot rommeligheid, zonder dat het storend is. Soms zelfs grappig, zie eerste plaatje. Is God gelovig of niet?
Die gezellige rommeligheid strekt zich niet uit tot de indeling van het nummer. Dat is een opgeruimd huis, overzichtelijk.

Boekenwurmblad 2

Mijn recensie van Boekenwurmblad had een vervolg. Op 9 november jongstleden had ik een overleg met initiator en hoofdredacteur Hanneke Koene en sindsdien redigeer ik mee. Dat is in de eerste aflevering uiteraard niet zichtbaar en misschien in de tweede ook nog niet zo, maar ik denk vanaf nu mee over invulling en uitbouw van dit online periodiek over jeugdliteratuur.
Omdat Hanneke dat al aankondigde op de Facebook-pagina van haar winkel, De Boekenwurm, met een tag op mijn eigen onderontwikkelde Facebook-pagina, doe ik dat dus ook maar.

Het is een ambitieuze onderneming: te midden van de door vrijwilligers gedreven (Leesfeest) of door subsidie in het leven gehouden (Leesplein; Jeugdliteratuur) websites een ongesubsidieerde, grotendeels alleen voor abonnees toegankelijke website over jeugdliteratuur maken.
Leesgoed ging (o.a.) ten onder aan kosten die de baten overstegen. Boekenwurmblad (wie heeft een betere naam? nu kan het nog) zou een waardige opvolger kunnen worden.
Het is een zeer bescheiden start, maar ik zag in de plannen van oprichtster Hanneke Koene veel dat overeenkomt met de ideeën die in de redactie van Leesgoed leefden. Ik doe dus mee en neem het nadeel dat ik komende afleveringen niet onbevooroordeeld kan bespreken in dit blog voor lief.

Intussen bestaat er sinds de teloorgang van Leesgoed nog maar één papieren periodiek over jeugdliteratuur: Literatuur zonder leeftijd. (Zie ook mijn bespreking van het laatste nummer of tik in dit blog op de tag LZL.) Het is een betaald abonnement, niettemin kost het maken volgens betrouwbare bronnen naast bloed, zweet en tranen veel vrije tijd.
Toen ik het mocht uitgeven bij NBD Biblion was er al vaak gedoe over de maximale omvang en toen het op last van de directie werd 'afgestoten' (zo heet dat in managerstaal) en IBBY Nederland het overnam, dacht de redactie wellicht van dat gezeur af te zijn.
Niet dus. In Nieuwsbrief 2013-48 van IBBY Nederland lees ik: 'Het voorjaarsnummer had al te veel pagina's, het zomernummer ging bijna 80 pagina's heen over het toegestane maximum heen en dat houdt in dat de redactie zich bij het winternummer een beetje moet inhouden.'
Ik hoop van harte dat IBBY Nederland zowel de eigen website online ('Deze website wordt niet meer geactualiseerd. Wij hopen eind augustus onze nieuwe website te lanceren.' posted 14 juni 2013... - en er is nog niets nieuws verschenen) als Literatuur zonder leeftijd in stand kan houden. Al raad ik het bestuur aan eens te onderzoeken of LZL niet als pdf kan worden uitgegeven.
O ja, toegegeven: het gratis periodiek Lezen, van Stichting Lezen, is officieel dan wel geen jeugdliteratuurblad, maar het staat wel voor meer dan de helft vol bijdragen over jeugdliteratuur. Met wat goede wil zijn er dus nog twéé papieren periodieken over jeugdliteratuur.

Op internet is het echter druk zat wat betreft jeugdliteratuur, rijp en groen.
De nieuwsvoorziening is vooral bij Leesplein en Jeugdliteratuur goed geregeld (en op Twitter bij Kinderboekennieuws) en het literaire e-zine Tzum houdt jeugdliteratuur ook in de gaten.
Recensies van kinderboeken vind je ook op verscheidene plaatsen, bijvoorbeeld bij Jaap leest (van Jaap Friso), Pluizer, Pluizuit (lekker verwarrend, die twee namen), Boek en jeugd, Leesfeest, en meer op de potentiële lezer gericht bij Leesplein en Boekenzoeker.
Recensies zat, nieuws genoeg. En nog gratis ook, met dank aan die noest werkende vrijwilligers, aan adverteerders (voor een heel klein deel) en aan de Nederlandse en Vlaamse belastingbetaler.
En wat je met kinderboeken nog meer kan doen dan (voor)lezen, daarover is ook al heel wat te vinden, zie bijvoorbeeld Leesplan.
Het is mij duidelijk dat een nieuw e-periodiek hier vooral niet aan verdubbeling moet gaan doen... Maar wat overzicht bieden kan alvast geen kwaad.

Boekenwurmblad

De titel van dit nieuwe online periodiek over kinderboeken houdt meteen een beperking in: Boekenwurmblad toont nadrukkelijk de band met de kinderboekwinkel De Boekenwurm in Maastricht. Het is dan ook de digitale voortzetting van de papieren Boekenwurmbode.

Ik heb nog wel wat meer kritiek.

Maar eerst past vooral lof, want het vereist moed om zoveel tijd en energie te steken in een initiatief als dit!
Boekenwurmblad: een online periodiek waarop je een abonnement kan nemen. Ik heb meteen een abonnement genomen, kost € 12,- per jaar.

Wat biedt het eerste nummer? Een voorwoord van hoofdredacteur (en enige redacteur) Hanneke Koene, eigenaar van De Boekenwurm, en pagina's Actueel, Auteurs, Opinie, Boeken en BW Online en dat staat voor Boekenwurm Online. De tekstbijdragen zijn kort en luchtig, dus snel gelezen, maar dit periodiek heeft ook films!
Zo toont het onder Auteurs van Bart Moeyaert zowel de lezing die hij in Maastricht hield op 11 augustus 2013 als een interview met, jawel, Hanneke Koene, plus een interview ('Zee lezen') met Claudia Jong, ook door Hanneke Koene.
Onder Opinie vinden we een interview met Jacques Vriens en lestips van meester Louis Brouwer (beide door Hanneke Koene) en onder Boeken leest Tim Gladdines een stukje voor en vinden we Leeservaringen, die geen recensies mogen heten maar een 'beschrijving van het lezen, met een omschrijving van de doelgroep en tips om het boek in de klas aan te bieden'. Vooralsnog met 45 'leeservaringen', maar gezien het aantal categorieën (28) is uitbreiding duidelijk het doel. Hier een voorbeeld van zo'n leeservaring; anders dan de films, die als een soort pop-up verschijnen, hebben deze wel hun eigen pagina.
O.k. en de rest graag zelf bekijken.

Ik vind het een prachtig initiatief. Ligt voor de hand. Na het verdwijnen (begin 2013) van Leesgoed, het tijdschrift waarvan ik zo lang hoofdredacteur was en waarvoor ik nog een website mocht bijhouden, heb ik meer dan eens gepeinsd over het starten van een nieuwe editie, om te beginnen online.
Dat wou ik echter niet in m'n eentje doen en in eerste instantie wou ik initiatieven overlaten aan de laatstzittende redactie, van wie ik eind 2010 al afscheid had genomen.
Er zijn pogingen geweest, maar van zulke initiatieven heb ik momenteel geen weet. Volgens mij heeft de redactie zich bij het verdwijnen van Leesgoed neergelegd.

En zie: Hanneke Koene begint gewoon! Hopla, we zien wel hoe het verder groeit. Prachtig.

Ik heb nog wel wat commentaar, deels wensvervullend.

Eerst wat kleins maar niet onbelangrijk: vermeld onder Abonnement de prijs... Die zie je nu pas als je JA aanklikt. Beetje laat.

Verder mag het van mij nog wat minder winkelgebonden. Het gevaar dreigt dat het een wat uitgebreide en digitale folder voor De Boekenwurm wordt. Dat lijkt niet het doel, want de site opent aldus:

Dit is het Boekenwurmblad, het digitale kwartaalmagazine over de grote wereld van het kinderboek. Het is geen blad dat je van voor naar achter moet lezen. De lezer klikt op wat hem of haar interesseert en kan zo kriskras door het blad struinen.

Het Boekenwurmblad volgt niet de waan van de dag, maar is wel bij de tijd. Maak kennis met nieuwe of onbekende schrijvers, ontmoet de bekende namen, neem een kijkje achter de schermen van het boekenvak, filosofeer mee, probeer de (voor)leestips en snuffel in De Boekenwurm Online.

Via het Boekenwurmblad kunnen alle stenen boekwinkels gebruik maken van onze specialistische kennis, zonder dat zij daar kosten voor hoeven maken. Met een abonnement steunt u daarom alle boekwinkels, ook die waar u altijd uw boeken koopt. Bovendien kunt u via De Boekenwurm Online bij uw eigen boekwinkel de boeken bestellen en betalen.

Het kan echter nog wat algemener, en dan toch een hoekje houden voor BW online. Misschien willen andere winkels wel aansluiten! Misschien zijn er trouwens wel mensen die (eerst) boeken willen lenen. Ik weet dat de relatie tussen (kinder)boekwinkels en bibliotheken soms wat gevoelig ligt, maar dit zou een 'digitaal kwartaalmagazine over de grote wereld van het kinderboek' moeten worden. Tot die 'grote wereld' horen m.i. ook bibliotheken.

Als ik Hanneke was, zou ik de redactie uitbreiden. Dan kun je meer, en raak je niet in de problemen als je eens in de lappenmand ligt. Bovendien is het interessanter ook eens interviews door anderen te zien verschijnen. Maak dan meteen ook maar een colofon ('Wie en wat'). Stel de redactie voor: je moet maar net weten wie Hanneke Koene is. Voor kinderboek-insiders en Maastrichter scholen wellicht oude koek, maar voor anderen nieuw. Nu vind ik pas iets over haar onder Opinie en dan onder Colloquium, 'een briefwisseling tussen Bob Jennekens en Hanneke Koene'.

Met de indeling is, ongetwijfeld met opzet, iets bijzonders: er zijn twee soorten rubrieken, namelijk boven en rechts. Die van boven noemde ik al, rechts evenwel zijn het Wat zegt de ambassadeur?, Hannekes, Tip van meester Louis, Van de werkvloer, Colloquium, Tim leest voor, Cartoon en Leeservaringen. Klik je die aan, dan slinger je van (een onderdeel van) Boeken naar Opinie naar Actueel enz.
Het mooie van een digitaal periodiek is dat het niet geeft, ik vind het wel amusant dat je op drie manieren kan navigeren. Drie, want boven die 'rubrieken' rechts staat nog een aanklikbaar rijtje 'Deze keer'.

Welkom, Boekenwurmblad! Ik zie uit naar het volgende nummer.