Een dutje

Kun je zeggen dat een boek gezellig is? 

Eigenlijk niet, maar wel als je bedoelt dat het samenlezen, voorlezen, van zo'n boek gezelligheid tussen mensen kan opleveren.

'Doe nou toch eens gezellig!' Nee, dat levert geen gezelligheid op, net zomin als een kleedje op tafel van zichzelf gezellig is, of een lampje, of een glas bier.

 

Maar denk je dat je knus met kind of kleinkind op kleuterleeftijd op schoot toe bent aan een gezellige voorleessessie, dan is Beer doet een dutje beslist een aanbevelenswaardig boek. 

Het verhaal doet een beetje denken aan die kleine mol die wou weten wie er op zijn hoofd gepoept had:

(Voor wie dit boek niet kent: Vom kleinen Maulwurf, der wissen wollte, wer ihm auf den Kopf gemacht hat, 1989, in 1990 in vertaling verschenen en daarna nog minimaal 40 keer herdrukt en nog steeds te koop.)

 

Beer wil een dutje doen, maar wordt wakker van allerlei dierengeluiden. Een voor een vraagt hij ze stil te zijn, maar als het eindelijk zo ver is, mist hij er een: tjiep tjiep tjiep tjiep, precies het eerste geluid dat hem wekte.

 

Toen Beer in zijn bedje bijna sliep

hoorde hij iemand die keihard riep

Beer ging zitten en keek rond.

Hij zag een muisje op de grond.

'Zit jij zo te tjiepen, jongeman?

Is het jouw schuld dat ik niet slapen kan?' 

 

'O nee,' zei de muis, 'ik zeg geen "tjiep '.

Als ik iets zeg, dan hoor je...' 

 

Dit stapelrijm is in al zijn eenvoud goed genoeg (let ook op bedje en iemand), maar het zijn vooral de prachtige illustraties van een en dezelfde Emily Gravett, van wie al eerder werk in het Nederlands verscheen, die 't 'm doen. Het is trouwens een stapelrijm in tekst en beeld!

We vergeven het Lemniscaat dat de mus tjiep roept en niet tjielp, en we vergeven het Emily Gravett dat de tjilpende mus ongeveer de kleuren van een kanarie heeft en dat een pad geen kwaak zegt. (Misschien stond er frog in het origineel, dan treft vertaler Steven Blaas een beetje blaam, omdat pad beter rijmt op lelieblad en nat.)

Benieuwd wie het eerst in de gaten krijgt dat het kanariemusje al die tijd op het hoofd van Beer zit, voorlezer of voorgelezene.

 

Humor... Als Beer eindelijk slaapt, maakt hij zelf een vreselijk lawaai (RONK RONK RONK). 

Speciaal zijn ook het colofon, de gebruikelijke tekst is gevat in z z z Z z boven het vignet van slapende Beer, en de blauwe tekeningen op de schutbladen.

En als het even meezit, gaat de bofkont die dit voorgelezen krijgt zelf lekker slapen.

 

 

Gavett, Emily. Beer doet een dutje. Lemniscaat, 2025. ISBN 978 90 477 1822 2, 32 p. Oorspr.: Bear's Nap, 2025.