Een wonderlijk prentenboek.
Alleen in het colofon staan in heel kleine lettertjes, nog slechter leesbaar dan sommige tekstjes in de voorafgaande bladzijden, de volledige namen van de makers: Jacques Maes en Lise Braeckens. Op cover en titelpagina prijken ze als Jacques & Lise, hun handelsnaam, en hun website toont naast een vrolijke foto een flinke lijst bekroningen.
Kom, we pakken de etiologie, het verhaal over het ontstaan van alles, eens heel anders aan, zoiets moeten ze gedacht hebben.
In het begin zweefden er miljarden piepkleine stukjes plastic in het water, afkomstig van 'verpakkingen, autobanden en zelfs sommige kledij'. Die klonterden samen en op zeker moment kroop zo'n klonter ('sarculum plasticum') aan land.
Het aantal soorten breidde zich snel uit, het wordt een complexe samenleving inclusief depressies en
Ze dromen van iets anders en vinden het leven uit.
Maar al gauw blijkt dat 'het Leven zich razendsnel vermenigvuldigt' en soms Dingen kapotmaakt, 'de situatie wordt onleefbaar' en dus
Tijd om alles op te ruimen.
Eindelijk rust. Maar nu gaan de Dingen elkáár te lijf en dat leidt tot een 'allesvernietigend gevecht en het 'einde der Dingen'.
Het Leven brokkelt verder af.
Dat was dus opruimen zoals de mensheid dat tegenwoordig ook graag doet: gewoon de rommel overboord gooien. Maar afijn:
Ergens op aarde, onder water, komen de microscopisch kleine, afgebrokkelde deeltjes weer samen.
Dat waren dus niet die Dingen maar het overboord gegooide Leven. Er 'ontstaat nieuw Leven' en dat kruipt, net als ooit dat Ding sarculum plasticum, 'uiteindelijk' aan land. Eerst nog in de vorm van een soort heremietkreeft, maar één pagina verder:
De geschiedenis zal nooit meer hetzelfde zijn.
Zeg dat, hoewel de sprong van kreeft naar mens (en schildpad) hier wel heel snel gaat.
Het mannetje krijgt na de pagina met colofon een vrouwtje en
Wordt ons hier weer iets met Dingen beloofd? Hm.
Eerst Dingen, dan Leven, dan mensen (ook leven). Wonderlijke volgorde, wel origineel en grappig maar op de een of andere manier ontbreekt een sterke innerlijke logica die verklaart hoe het een uit het ander zou moeten voorkomen.
Het sterkst (en daarom afgebeeld) is nog het einde. Sterk is verder dat het verhaal begint en eindigt pal na en voor de schutpagina's, in een vrolijke, ietwat cartooneske stijl. Titelpagina (zie boven) en colofon zijn ergens in het verhaal geplaatst. Zou vaker moeten gebeuren! Afgekeken van wat in films gebruikelijk is? Daar krijg je vaak al een verhaalbegin voorgeschoteld voor de titel verschijnt.
Jacques & Lise (Maes, Jacques, en Lise ). De oorsprong der dingen. Pelckmans, 2026. ISBN 978 94 6234 859 2, 64 p.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten